In ons korte bestaan zijn ons helaas meerdere markante Genoten ontvallen


Sjors Muller

Ten eerste Ome Sjors. 
De oude Muller schaakte immer met kastelen 
en vloerde menig tegenstander (steevast aangeduid met klootviool) 
met mooie verhalen uit de oorlog. 
Tijdens een Genootschapsdiner op 15 oktober 2001 meldde Marc dat Sjors was overleden. 
De verdere avond werd gevuld met mooie verhalen en gloedvolle herinneringen aan hem.
Bert was zo alert hiervan aantekeningen op de placemat te maken
en hier een waardig afscheidswoord van samen te stellen. 
Het Paard van Ree was ruim vertegenwoordigd op de crematie.
Ome Sjors lag in een prachtige rode kist.
Voorwaar, een uitvaart de man waardig! 



  
Hein de Vries

En natuurlijk de onnavolgbare Hein de Vries, een eigenzinnige Slavist 
en goede vriend van ons allemaal.  
Op 27 april 2005 werd deze reus geveld door een acute hartstilstand.
Diezelfde avond hebben de Genoten mooie herinneringen aan Hein opgehaald. 
Hein is lange tijd de grote motor achter het Genootschap geweest.
Alom geliefd, al was het maar om de schone liederen en prachtige
woordspelletjes. De hele regionale schaakwereld heeft op passende wijze
afscheid van dit mooie mens genomen. Zelfs uit Ströbeck was een
kleine delegatie gekomen.
De enorme schok die zijn plotseling overlijden teweeg bracht 
in ons kleine Genootschap golft nog altijd na

 

  

Jos Frenay

In de beginjaren van Het Schaakgenootschap was Jos een graag geziene tegenstander.
Samen met Martijn Tholen bezocht hij ons regelmatig en was bij tijd en wijle
een geducht tegenstander.
Maar Jos was vooral een gezellige opponent. met zijn eeuwige sjekkie en
een volstrekt eigen kijk op de wereld.
Hij stond ook wel bekend als De Botenman. 
Jarenlang verhuurde hij boten op het Uitgeestermeer en later in Groningen.
Tot hij het mooi geweest vond en vertrok naar zijn geliefde Java.
In die tussenliggende jaren is er slechts weinig contact geweest.
Tot hij plots weer op de stoep stond. 
Geveld door ziekte was hij genoodzaakt zich in Nederland te laten behandelen.
Na diverse behandelingen, en bezoeken aan Het Genootschap, 
vertrok hij weer naar Indonesië.
Tot we plots bericht kregen van zijn kinderen.
Op 09 december 2008 is Jos, in de armen van zijn broer, 
in een ziekenhuis op Java overleden.
Weer een mooi en markant mens minder.
Op het Genootschap valt bij tijd en wijle nog steeds zijn naam.

Jos Frenay.jpg

 

Hans Eijgenbrood

Woensdag 06 januari 2010 is Hans Eijgenbrood overleden.
Totaal onverwacht.
Een begenadigd schaker, maar bovenal een prachtig mens.
Als lid van ons Schaakgenootschap de onbetwist beste speler.
Maar het waren vooral zijn warme persoonlijkheid en humorvol
karakter die hem tot zo'n gewaardeerd Genoot maakten.
Schaken? Ja, best leuk hoor, maar Hans had de gave om niet
alleen zijn eigen spel maar ook dat van anderen positief kritisch
van commentaar te voorzien. Liefst voor iedereen hoorbaar.
Ach ja, Hans was tenslotte ook docent.
Ook kon hij op prachtige wijze mensen op het verkeerde been zetten.
Legendarisch is zijn "optreden" in Koedijk waarbij hij zijn tegenstander
de hand schudde. De arme man dacht dat hij gewonnen had maar de warme 
felicitatie van Hans betrof slechts het behalen van de tijdcontrole...
Typisch Hans.
Met Hans kon je lachen. 
Daarnaast was hij een zeer prettig reisgenoot. 
Veel verhalen zijn te vertellen over onze bezoeken aan Ströbeck. 
Nooit de eerste partij willen spelen, want dan moest hij vroeg opstaan.
Niets voor Hans.
Maar dan ook "vol erin" en daarna dansen en schaken op het plein. 
Met een schnapps of een biertje in de nabijheid.

Tijdens het Hein de Vriestoernooi 2009 was Hans,
zeer ontspannen, van de partij. De stellingen op het bord weer
bediscussiërend met zijn tegenstanders. Zo kenmerkend.  

Het laatste jaar wilde Hans niet meer actief schaken, maar voor
de Bondscompetitie steunde hij toch zijn geliefde club.

De laatste mail van Hans:
Ik zal er zijn, opgesteld of niet...

En zo blijft het ook, maar Bord 1 is wel leeg.....
Een Schaakgenootschap in verbijstering achterlatend.

 in_mem1.jpg