Opnieuw heeft Het Paard van Ree geen gelukkige Bondswedstrijd gespeeld. In de uitwedstrijd tegen Excelsior in Heemskerk werd gisteravond met 4-2 verloren.

Excelsior speelt alweer vele jaren in het Cultureel Centrum Jansheeren. Voor mij was het genoeglijk een aantal oude bekenden uit vervlogen tijden weer eens te ontmoeten. Niet alle bekenden van vroeger waren aanwezig. Zij spelen inmiddels bij de Excelsior's schaakpoot Soos50+, een overdagschaakbeweging die erg succesvol is. 

Dennis Krassenburg keek in de opening al snel tegen een ontwikkelingsachterstand aan. Toen hij ook nog een stuk weggaf was het snel gedaan (0-1). Mijn tegenstander maakte in de opening een foutje en verloor 2 tempi met zijn paard. Dat kwam hij niet meer te boven en moest spoedig de strijd staken (1-1). De partij van Ronald de Kaper ging aanvankelijk gelijk op, maar plotseling stond Ronald een stuk achter. Hij probeerde het zijn tegenstander nog moeilijk te maken met eeuwigschaakdreigingen maar de Heemskerker verdedigde bekwaam (1-2). Met een snelle blik aan de overige borden leek een kleine overwinning voor Paard van Ree mogelijk, en anders wel een 3-3 gelijkspel. Aan bord 4 speelde onze Lex de Jager een gastwedstrijd. Met nauwkeurig spel kwam Lex steeds overwegender te staan. Zijn tegenstander kwam steeds verder in tijdnood en de stelling was rijp voor een definitieve doorbraak op de koningsvleugel. Lex maakte echter de fout om mee te gaan met het speeltempo van zijn tegenstander die inmiddels in ernstige tijdnood verkeerde en kreeg plotseling een paardvork met dameverlies aan zijn broek (1-3). Huub de Vries speelde aan bord 2 aanvankelijk een goede partij en kreeg overwicht op de damevleugel. Zijn tegenstander verweerde zich met nauwkeurige kleine zetjes waar Huub een beetje moeite mee had. Hij verloor een loper en liet even later zijn dame pardoes instaan. Huub kromde nog eenmaal zijn rug, won weer wat materiaal terug maar kon niet meer verhinderen dat een verre vrijpion promoveerde (1-4). Aan onze kopman Wolter Vos de taak de einduitslag een wat dragelijker aanzien te geven. In het middenspel werden door beide spelers vele positionele zetten gedaan. Op de damevleugel lukte het Wolter echter niet een bres te slaan in de vijandelijke pionnenstructuur. Dan maar weer door het midden zal Wolter gedacht hebben, zijn favoriete werkterrein, en deed enkele breekzetten met zijn pionnen. Hij slaagde met vlag en wimpel, zijn tegenstander onthutsend achterlatend (2-4). 

Op 10 december wacht ons de volgende zware klus, de thuiswedstrijd tegen het favoriete tweede N-team van Purmerend. Na twee pechvolle wedstrijden moet het tij toch weer eens gaan keren. Wie weet, worden we bekwaam in het reuzendoden en kunnen we het Purmerend nog knap lastig maken!