DSC00112 (Small)2.jpg

Mijn tegenstander in de voorlaatste ronde van de afgelopen Tata tienkampen gebruikte een mooi begrip. We hadden een zwaar tactische partij gespeeld waarvan we beiden tijdens de handeling niet wisten wie er beter stond. Wel dat het geen remise zou worden… en hij won, heel koelbloedig.

De volgende dag spraken we nog over de partij en hij zei dat thuis zijn machine 1.8 en 2 plus aangaf maar dat hij tijdens de partij en nu komt het – die beleving - helemaal niet gehad had. De machines gaan zeker niet uitgerust worden met een belevingsmeter maar als we ons van het begrip beleving bewust zijn kunnen we er wellicht gebruik van maken. Zo denk ik dat Huub in zijn partij met Ton, rustig wachtte tot Ton zich offerziek in zijn eigen zwaard zou storten en dan kalm executeren met a3, Le4: enz.

Beleving, emotie. Maar ook desoriëntatie. Zorgvuldig spelend in een stelling komen waar je echt niet meer weet wat te doen. Het denken houdt op en de intuïtie laat ook even verstek gaan. Er gebeurt niets zinvols qua stelling, de tijd verstrijkt, verlamming. Alleen een zoemend waas…. 

 

Twee partijen uit de j.l. Europese Dorpen groep waar al deze begrippen langskomen. Wolter en ik speelden een dag na elkaar tegen dezelfde tegenstander, Radovan Hajek. Allebei kwamen we gewonnen te staan maar...  Bij Wolter was het de verlamming van de krimpende tijd, bij mij was het het stuk plus zien en me er geen raad mee weten.

Rob Graaff