Dinsdag was feestelijk begonnen, de dag ervoor hadden we proef gedraait met skype en dat ging best goed. Thuis had ik met mijn vrouw doorgekeken hoe een vergadering op te zetten en deelnemers uit te nodigen. Allemaal plakje cake. 

Kreeg bovendien van Dennis een telefoontje dat hij toch skype geinstalleerd had.

He made my day!

s’Middags een mailwisseling met schaakvriend Jan Koopman met als uitkomst dat hij s’avonds met ons mee ging spelen. Waren we ineens even en een leuke speler erbij, kon het beter?

Na de ochtendkoffie had ik de historie van Camping Aardenburg doorgelezen.

Een sappig en lief verslag uit een vervlogen tijd met prachtige gevatte advertentieteksten en aardige verhalen. Een tijd waarin we niet wisten hoeveel veeleisende pretenties en bucketlisten we zouden ontwikkelen waar we nu een cold-turkey van beleven. Kan ik iedereen aanraden door te kijken1. 

Kortom, de avond kwam en we logden allemaal ruim voor tijd in dit keer en Ad, Erik, Ton en ik skypten ernaast.

Ik zie je oor’, sprak de uitbater tegen Ton en Erik zat erbij als een F1 coureur die na de race geinterviewed wordt. Headset op en gezeten in een spectaculaire stoel.

M’n eerste partij tegen Ton won ik, de tweede tegen Frans niet.

Ik had een stelling als een molshoop waar zo’n pijpje uitsteekt wat we wel kennen van openbaar groen waar Hout en Plantsoenen wat nieuwe aanplant verzorgd heeft. Omgeschoffelt! Geweldig punt van Frans!

Tegen Jan ging ook verloren in het eindspel, goeie partij.

Ja en dan tegen Johan… Onze stellingen waren door wilde aanvallen al behoorlijk in de kreukelzone gekomen en het man tot man gevecht ging beginnen.

En daar kwam een ongedachte verrassing, het systeem klokte mij uit met nog 5.12 en Johan 4.30 op de klok.???

Ongeloof, verbijstering. Geflest door c.c.

Nu ben ik best wat tegenslag gewend hoor in mijn leven. Zo gleed het gebakken eitje op mijn eerste kleuterschoolreisje uit mijn kadetje in het zand van het strand waar we aangekomen waren met een crème met blauwe bus van van Oosterom. Uit het zand terug in het kadetje en krakend naar binnen.

Maar dit!

Daar zat ik met een enorm gat in mijn ozonlaag.

Banditos Americanos!

Uit die rokende vastgelopen pijp van c.c verscheen daar de keurige, onberispelijke Doris Day met haar troostende glimlach en prachtige lelieblanke palmolieve handen waarmee ze langzaam en geduldig de pijn uit mijn bolletje masseerde…

Nou nee niet dus.

Eén gedachte nog had ik slechts,

Daahaaag Dikkie Dik.’

Daahaaag fleskom.’

 

1. http://www.aardenburg.info/Kampeerterrein_Aardenburg/Historie.html

Rob Graaff

 

Partijen volgen later

 Knipsel 7april.JPG

 Voor details zie: https://www.chess.com/tournament/live/arena/club-avond-7-04-2020-180243