Afgelopen dinsdag speelde Ton Duin weer een scherpe opening, de zogenaamde Traxlervariant in de Italiaanse opening. Traxler is vernoemd naar Karel Traxler die deze variant al in 1896 te Praag introduceerde. Geniet weer van heuse koffiehuisschaak. Een bijdrage van Ton: 

Afgelopen maandag speelde Ton Duin in de Bondscompetitie tegen Castricum 3 een zeer scherpe partij. Ten tijde van het verslag van de wedstrijd was ik de naam van de opgevoerde variant vergeten. Ton heeft inmiddels de partij van commentaar voorzien en het blijkt te gaan om De Max Lange Aanval. Volgens de literatuur kan deze aanval naast het Italiaans ook voorkomen in de Russisch opening of het Schots Gambiet. Deze aanval werd officieel al in 1854 gespeeld! Geniet van het hakken en zagen.

 

Wetende dat Will van der Laan altijd het Marshallgambiet in de Spaanse opening speelt deed Ton Duin besluiten voluit deze uitdaging aan te gaan. Als wit dan steeds de beste zet zou spelen kan hij normaal gesproken de partij op remise houden of zelfs winnen na tal van gecompliceerde verwikkelingen. Ton is echter geen grootmeester maar, net als zwart, een gewone genoot van Het Paard van Ree. Zwart moet het hebben van een foutje dat wit door gebrek aan Marshallervaring ongetwijfeld gaat maken. Kardinaal in deze was het ontbreken van de zet 12. d4... In plaats daarvan werd 12. h3... gespeeld. Hierdoor werd de damevleugel volkomen lamgelegd en kon zwart de positieve gevolgen van het gambiet ten uitvoer brengen met nog twee stukoffers.

 

Onlangs mocht Erik Teske een daverende verrassing bijschrijven op zijn nog betrekkelijk jonge palmares door de overwinning op veelvuldig clubkampioen Wolter Vos. Het was een ware koffiehuispartij. Een miniatuur die niet zou misstaan op de lijst van verzameling miniaturen van Tim Krabbé.