Wetende dat Will van der Laan altijd het Marshallgambiet in de Spaanse opening speelt deed Ton Duin besluiten voluit deze uitdaging aan te gaan. Als wit dan steeds de beste zet zou spelen kan hij normaal gesproken de partij op remise houden of zelfs winnen na tal van gecompliceerde verwikkelingen. Ton is echter geen grootmeester maar, net als zwart, een gewone genoot van Het Paard van Ree. Zwart moet het hebben van een foutje dat wit door gebrek aan Marshallervaring ongetwijfeld gaat maken. Kardinaal in deze was het ontbreken van de zet 12. d4... In plaats daarvan werd 12. h3... gespeeld. Hierdoor werd de damevleugel volkomen lamgelegd en kon zwart de positieve gevolgen van het gambiet ten uitvoer brengen met nog twee stukoffers.