Eens in de zoveel tijd speel je een partij dat je het gevoel geeft "hier doe ik het voor". Niet om te winnen maar gewoon een leuke spannende pot spelen. Afgelopen dinsdag speelde ik zo'n partij met wit tegen Wolter Vos. Al in de opening mocht ik van Wolter de aanval op de damevleugel inzetten met kwaliteitswinst tot gevolg. Zwart keek nu tegen een ruïne aan en overwoog op te geven maar vond dat toch wel vroeg en speelde door. Langzaamaan kreeg zwart door nauwkeurig spel steeds meer compensatie en won zelfs de kwaliteit terug! Maar een tweede onachtzaamheid van Wolter zette de stelling echter weer in de remisemode.  

En zo eindigde deze enerverende partij toch nog onbeslist.