Een ongemakkelijke overwinning

Details

Laatst bijgewerkt: 19 februari 2026

Een andere omschrijving kan ik zo gauw niet verzinnen. In aanloop naar de match
liet Eduard weten zich niet geheel lekker te voelen. Gelukkig kunnen we dan altijd
terugvallen op Erik. Die is nooit ergens te beroerd voor en bovendien stond hij
toch al genoteerd als 1^e reserve. Geen vuiltje aan de lucht zou je denken.

De cursus Frans bleek niet door te gaan dus was het zijzaaltje in de Zon bijtijds
beschikbaar. Met hulp van Rob en Erik was de ruimte binnen een mum van tijd speelklaar.
De Genoten druppelden binnen en Will signaleerde met zijn scherpe blik een tweetal
zoekende schaakkoppen, zoals hij deze zelf omschreef.
Beide heren hadden zich reeds toegang verschaft tot de speelzaal en gaven aan dat
de rest onderweg was, helaas minus hun 2^e bord speler. Dat is toch altijd jammer
als zoiets gebeurt. Helaas voor Huub, hij bleek onze dupe van dienst.
Hij kon gelukkig voor het raam plaatsnemen met Marc voor een potje “interne”.

Plots betrad Wolter het café met de mededeling dat hij bericht had gekregen van het restant
tegenstanders dat hun vervoermiddel weigerde naar ons mooie kustdorpje te vertrekken.
De heren zouden een taxi nemen maar wel later aan kunnen schuiven.
Wat hun betreft konden we de klokken vast aanzetten. Enerzijds zou dit kunnen getuigen
van onvermoede grootheidswaanzin, maar het was waarschijnlijk vriendelijk en sportief
bedoeld. Dat zijn wij ook, dus we lieten de klokken voor wat ze waren. Wij steken niet zo in elkaar.

Eindelijk kon er begonnen worden. Café de Zon was er klaar voor, ouderwets gevuld met
de schakers (in het zijzaaltje), een club luchtschieters (in de achterzaal), een groepje
vergadertijgers, het vaste stel biljarters en de usual suspects als toogklevers.

Met enige regelmaat kon ik mij losrukken van de vrolijke discussies aan de bar om bij ons
team te kijken. Gepuf, gesteun, strijdlustige én wanhopige blikken, kortom een gewone schaakstrijd.
De stellingen bleven geruime tijd in evenwicht en Han meldde zich als eerste met een remise.
Na wat verdere observaties bleek Erik zich ruimschoots verslikt te hebben in een afruil en hij
zat wat mistroostig naar een stuk achterstand te kijken.
Eén van de tegenstanders benaderde mij met de mededeling dat Wolter vrolijk met zijn stukken
heen en weer schoof maar herhaaldelijk vergat de klok in te drukken. Welk een sportieve geste!!
Ik bracht Wolter hiervan op de hoogte en verder verliep zijn partij zoals het hoorde.
Wolter accepteerde op zijn beurt een remise door herhaling van zetten. Of dat nou nodig was
waag ik te betwijfelen, naar mijn bescheiden mening stond hij licht beter met een ruim tijdsvoordeel.
Maar goed, Wolter zijn eigen keuze.
Ondertussen stond Rob wat timide bij Will te kijken terwijl zijn tegenstander niet meer achter het
bord zat. De brave man was door zijn vlag gegaan terwijl Rob nog ruim een uur op de klok had.
Niet duidelijk wat hier gebeurd was….
Will bereikte op zijn eigen onverstoorbare wijze ook een remise waardoor alleen de dapper
doorvechtende Erik nog als enige in gevecht was. Maar met een vol stuk minder was het onbegonnen
werk en onze Tata-kampioen zag zich genoodzaakt de handdoek in de ring te gooien.

Eindstand 3 ½ - 2 ½ . Een overwinning, maar het voelde toch wat geflatteerd en dus ongemakkelijk.

Dennis

Naschrift Will: door deze overwinning hebben wij Santpoort geholpen, zij staan nu met één been op de platte kar!

Kijk HIER maar 'ns

'