Als je een leuk sc
haaktoernooi hebt gevonden dan kom je er graag weer een keer terug. Dat geldt dus ook voor “Mat op ’t Wad”, het eendaags toernooi van SV En Passant in Den Burg op Texel. Toen het toernooi in mei op de schaakkalender verscheen was er al gauw wat overleg tussen Marc, Rob en mijzelf. Past 10 augustus om een dagje op Texel te schaken? Begin juni konden we de knoop doorhakken en Marc regelde de accommodatie in Den Burg. Het plan was om er op de fiets naar toe te reizen afhankelijk van de weersomstandigheden. En de verwachtingen over het weer waren prima, dus fietste ik op donderdag 8 augustus vanuit Bussum via Amsterdam naar Wijk aan Zee. Een nachtje bij Marc logeren en de volgende ochtend samen op de fiets de duinen in met gunstige wind richting noord. Er moest ruim 80 kilometer overbrugd worden maar dit kon in een relaxed tempo. Marc kent de route op zijn duimpje en zo kom je langs de mooiste plekjes en gunstige schaduwrijke stukjes.
We arriveerden mooi op tijd voor de Veerboot van 15:00 uur uit Den Helder. Na het opfrissen in het hotel was het tijd om een visje te eten in Oudeschild. 
Terug in Den Burg nog even op het terras van de Kastanjeboom genieten van muzikale gasten, tevens bericht van Rob en Gabi dat ze op de camping waren gearriveerd. Na een goede nachtrust en een stevig ontbijtbuffet troffen we Rob in de lokale boekhandel. Daarna wandelend naar de Buureton waar het toernooi werd verspeeld. Deelname € 10 inclusief een eerste kopje koffie en een gratis lunch! En daar kwamen we nog enkele bekenden tegen, Frans Koopman en Piet Kuis zijn ook al vaker deelnemer geweest hier. Het is een Zwitsers toernooi in één groep met 2 grootmeesters John van der Wiel en Erik van den Doel. Daarnaast accepteerden Marc en Rob mijn voorgestelde extra onderlinge competitie, wie promoveert de meeste pionnen? De eerste ronde wordt de zwakste helft ingedeeld tegen de sterkste helft en Marc had geluk, hij mocht tegen de winnaar van vorig jaar Rachid Schrik. In de tweede ronde kwam ik met wit tegen Frans Koopman en de strijd ging gelijk op. Frans dacht dat hij wat kon forceren door een paard te offeren tegen een pion plus een kansrijke positie. Het resultaat was echter onvoldoende voor hem om echt gevaar te stichten en met het ontvangen voordeel kon ik de partij naar me toetrekken, Frans gaf op toen hij inzag dat zijn kans verkeken was.
De vierde partij moest ik tegen Marc die degelijk spel liet zien. Toen ik dacht aan opgeven zag ik in dat ik Marc eerst zijn pion moest laten promoveren zodat onze extra competitie geopend werd met een promotie tot dame. Mijn vijfde partij speelde ik slecht, ik zette mijn dame voor het grijpen, maar gelukkig zag mijn tegenstander dat niet. Daarna werd het nog lekker spannend en heel mooi dat het me lukte een pion te promoveren voordat mijn tegenstander de partij gewonnen gaf.
De zesde partij speelde ik tegen Rob en mijn spel was nog steeds niet best. Rob had wat voordelen maar het bord lag redelijk open. Door een onoplettendheid kon ik Rob mat zetten en had ik een 50% score gehaald (3 uit 6), altijd oke voor een schaker. De laatste partij kwam ik dan toch weer uit tegen een sterkere tegenstander (1800+) wiens naam ik me niet meer kan herinner. De oudere man met woeste grijze baard was een ervaren toernooitijger. Fijn dat er een complexe stelling op het bord kwam in deze rapidpartij. Het komt dan aan op snel rekenen en de juiste beslissing nemen. Terwijl hij mijn koningsstelling probeerde te belegeren met waardevolle stukken bereikten mijn pionnen zijn koninklijke fort. Eerst bleek zijn berekening van de aanval op mijn koning niet te kloppen omdat ik in een andere volgorde reageerde. Vervolgens promoveerde ik achter elkaar 2 pionnen waar hij bij zijn weerwoord teveel kostbaar materiaal inleverde. Dan kwam na opgave van mijn tegenstander het verhaal dat hij beter had gestaan en misschien wist hij ook nog de zet die hem de overwinning zou hebben gebracht. Veel maakte mij dat niet uit, het resultaat was geteld met 4 uit 7 was ik geëindigd op de 17e plaats in de eindrangschikking, buiten de prijzen! Maar toch was ik kampioen geworden in het promoveren, 2 zwarte en één witte dame had ik mij eigen gemaakt met het rennen naar de overkant.
De winnaar van het toernooi werd John van der Wiel en bij het verlaten van het pand kwamen we nog met hem in gesprek. Wijk aan Zee was natuurlijk een bekend fenomeen voor hem, maar het Wijn aan Zee toernooi leek hem als professioneel schaker lastig in te passen.
Na eerst weer bij de Kastanjeboom enkele Texelse bieren te hebben genuttigd koersten we aan op onze gereserveerde tafel bij de Worsteltent. Enkele jaren geleden al ontdekt als leuke uitspanning en recent nogmaals door Marc en zijn gezin gewaardeerd om de prima linzensoep en uitstekende pizza’s.Gabi was al aanwezig toen we arriveerden en had een fijne tafel in de terrastuin voor ons bezet gehouden. De linzensoep en pizza waren een traktatie en het was fijn om even gezellig het schaken achter ons te laten.
De volgende ochtend gingen Marc en ik na een uitgebreid ontbijt weer op de fiets naar de veerboot die ons weer aan het v land bracht. En tijdens het verlaten van de boot kon ik Sifan Hassan op mijn smartphone de Olympische marathon zien winnen.
Marc en paal nul!
Nu had Marc nog een mysterie dat een oplossing verdiende: ”Waar is toch die paal 0 van het Rijksstrandpalenstelsel? Op de heenweg niet ontdekt maar vandaag wist Marc hen toch te vinden. Het was weer fijn aan het einde van de terugtocht het bordje Wijk aan Zee weer te zien.
Johan Kroon
.