Altijd leuk om langs onze mooie Noord-Hollandse kust van Wijk aan Zee naar Texel te fietsen, ik doe het gemiddeld twee keer per jaar, en dit keer voor het gezellige schaaktoernooi Mat op ’t Wad.
Mijn reisgenoot was ditmaal Wolter, Johan had voor de verandering gekozen voor de auto: hij reed mee met een clubgenoot van BSG.
Wolter en ik zijn nog van de mentaliteit “fietsen op eigen kracht”, de fiets met elektrische hulpmotor zien we (althans nu nog) als een nuttig hulpmiddel voor zwaar gehandicapten en ernstig verzwakte mensen, precies zoals deze aanvankelijk ook bedoeld was.
Kracht hadden we slechts bij een enkele steile helling nodig, en het ritje naar Den Helder ging van een leien dakje. Er was slechts één worsteling met een overstekend duin bij Bergen (zie foto).
Bij Hotel Den Burg troffen we Johan en Alie, en ook Ed en An die verderop in een B&B bivakkeerden. Met zijn zessen trokken we vrijdagavond naar restaurant de Worsteltent, alwaar onze tweede worsteling mochten ervaren: Wolter en ik werden zeer bestraffend toegesproken toen we naar binnen liepen en niet gezien hadden dat je buiten bij een bordje moest wachten, Ed werd bestraffend toegesproken dat ze van een bepaald bier geen alcoholvrije hadden terwijl dat wel op hun kaart vermeld werd. Op het bestellen van een verse muntthee kwam de opmerking “takkenthee” en de thee werd vervolgens niet gebracht. Het gerecht dat Wolter en ik besteld hadden zag er veelbelovend uit maar had nauwelijks smaak vonden wij. Ik wilde de ober absoluut niet nog verder tegen me innemen, maar Wolter vroeg bij het afrekenen zeer nadrukkelijk aan mij om mijn mening over het gerecht te geven, ik voelde me min of meer gedwongen om dat eerlijk te doen terwijl ik deze worsteling veel liever aan me voorbij had laten gaan.
Na deze perikelen moest dan zaterdag het werkelijke worstelen nog beginnen, een fietsweekendje mag dan erg leuk zijn, vandaag moest er geschaakt worden, werken dus.
In de grote ruimte van buurthuis de Buureton in Den Burg heeft schaakvereniging En Passant een Zwitsers toernooi van 7 ronden opgezet, 20 min.+3 increment. De 44 spelers varieerden in rating tussen 1200 en 2400. De ons bekende Piet Kuijs, Frans Koopman en Jimmy Geboers behoren naast GM John van der Wiel tot de vaste deelnemers. Behalve bij Ed die met 3,5 punt ongeveer deed wat er verwacht werd, bleef onze score matig, Johan 2, Wolter en ik 3.
Maar Wolter speelde de 1e ronde tegen Rachid Schrik, gedeeld winnaar (rating 2103), een heel goede partij naar een remise-stand, waarbij Rachid zijn paard en Wolter zijn loper maar heen weer lieten bewegen, Ed en ik dachten 3x dezelfde stelling te zien, maar Wolter claimde het niet en beging in wederzijdse tijdnood helaas een blunder. Ook Ed speelde een prima partij tegen een topper, sloeg een remiseaanbod af, maar verloor toen ongelukkig.
Na het toernooi was er gelukkig eetcafé de Kastanjeboom, waar we, samen met Frans Koopman dit keer, bij een gezellig en smakelijk diner uitgebreid konden bijkomen.
Wolter, debutant op dit toernooi, was erg goed te spreken over Mat op ’t Wad. En zelfs ik, die het schaken vooral zie als een verplichte onderbreking van het fietsweekend, moet zeggen dat als je eenmaal bezig bent het best een gezellig toernooi is.
Zondagochtend na het ontbijt klommen we weer op de fiets voor een lekker ritje terug. Op de veerboot hadden we een leuk gesprek met Texelaar en wereldfietser Martin Janssen, we moeten nog een keer bij hem thuis zijn wereldkaart bekijken. Hij bleek een oud-collega van oud En Passant voorzitter Jaap Dros. Zonder veel geworstel weer veilig thuis gekomen. Volgend jaar weer!
Marc
