IMG-20260317-WA0001.jpg
 
Niet alleen om te spelen maar ook om er te komen. Café Hos bleek volgens Google niet meer te bestaan,
maar dat was gelukkig een misverstand. Eduard en ik mochten meerijden in de voiture van Lex.
Ik mocht voorin, Eduard netjes opgevouwen op de achterbank van zo'n auto met een drietand als logo van 
Italiaanse herkomst.
In het donker over smalle polderweggetjes. Maar uiteindelijk kom je er toch wel. De betere route werd maar
bewaard voor de terugreis.
Johan was al door Janneke afgeleverd en de rest druppelde ook de best gezellige lokaliteit binnen.
Behalve Han....die kwam echt wel wat later maar daar werd niet moeilijk over gedaan.
Iedereen achter het bord....rust in de hut.
Wel erg leuk trouwens dat Johan en Lex in de gelegenheid waren om deze laatste bondspot van het seizoen mee te spelen.
Op bijna alle borden verschenen degelijke al dan niet vooraf bedachte openingen op het bord.
Behalve bij Lex dan. Hij offerde direct een paard voor twee pionnen waardoor zijn tegenstander ineens een
soort van open torenlijn op Lex zijn koning kreeg. Ik vond het er zorgwekkend uitzien. Maar Lex bleek dit
voorbereid te hebben en zag de directe toekomst monter in.
Na ca. 1 uur spelen ging ik weer eens kijken en constateerde dat er bij Eduard al 15 zetten waren gedaan zonder
dat er hout van eigenaar was gewisseld en er bleek ook nog geen stuk de middellijn gepasseerd te ziin.
Oh jee....zo'n avond dus...een lange. De andere partijen zagen er nog steeds redelijk uit, behalve bij Lex natuurlijk.
Je let even niet op en het complete houtwerk stond in lichterlaaie. Onze vriend produceerde de ene na de andere mooi
doordachte zet. Wat een scherpe partij! Een vrij ronddwalend loperpaar zorgde voor complete verwarring en chaos
bij Lex zijn tegenstander. 
Dank zij zo'n zet waar je warm en vrolijk van wordt haalde Lex het punt binnen. Zo'n zet noemen we vanaf nu een "zetisfier".
Door de perikelen bij Lex had ik de rest wat uit het oog verloren, overal leek het spannend...maar dat leek maar zo.
Erik en Huub hadden geen leuke stelling en kwamen weer eens in tijdnood. Dat breekt je dan toch een keer op heren.
Johan schoof in een spannend potje zijn tegenstander terug de bar in, na eerst remise geweigerd te hebben. En terecht dus.
Eduard had alles goed overdacht en ook zijn opponent kwam er verder niet meer aan te pas. We stonden nu met 3-2 voor, alles hing nu van Han af. En die stond eigenlijk in een gewonnen stelling. Geen vuiltje aan de lucht zou je denken. Tot er toch mogelijk een vleugje
vermoeidheid om de hoek kwam kijken bij onze dappere senior. Toren in de penning...en alsnog verloren.
Beduusd van dit resultaat strompelde Han de bar in en vergreep zich aan een frisdrankje.
Zo hebben we hem daar maar achtergelaten, Johan was al stilletjes vertrokken en wij waren er verder ook wel klaar mee.
Uitslag 3-3
Dennis Krassenburg
En onderstaand de fraaie partij van Lex.