De naamgever van onze club had het in zijn zaterdagcolumn over o.a. de wankele techniek en de ontzetting van de speler die het treft. In zijn column schreef hij over Firouzja die zo ontdaan was dat hij ook de volgende 2 partijen verloor. Wij kunnen daarover meepraten, zeker weer na gisteravond.
We mistten helaas een paar kleurrijke spelers maar daar stond gelukkig tegenover dat Michael en Thomas uit Ströbeck meededen. Juist Michael trof in de 2de ronde de pech dat het systeem bevroor in een aardige stelling. Leuk binnenkomen…, wel een goeie bokser die man, incasseren en door. Klasse!
We spelen niet meer alleen tegen elkaar, er komt nu ook het random absurdisme bij van de fruitautomaat. Wennen aan een nieuw fenomeen.
Door de afzeggingen was het maar stil en veel minder feestelijk met skype.
Zijn er overeenkomsten tussen skypers en niet skypers en de reguliere clubavonden, vroeg ik me af? Daar kennen we de zitters en de lopers. Voor de lopers is al die bedenktijd een mooie aanleiding voor de sociale context van het zetje-doen-praatje-maken-biertje-halen-biljarters-pesten.
Simon Webb, benoemde in een hilarisch, licht dubbelzinnig commentaar de categoriën: Skrewers, spelers die hun stukken in het bord draaien, Sliders, de elegante schuivers en de Bangers die hun stukken op het bord rammen.
We kennen hem ook van Chess for Tigers, ...’staan de ogen van je tegenstander dicht bij elkaar? Speel dan langs de randen van het bord.’
Veel lange partijen dit keer en veel merkwaardige blunders. Slechts een had nergens last van en won met 5 uit 5. Proficiat Wolter.
Rob Graaff
Naschrift redactie: Rob heeft ook weer aan het het Magnustoernooi meegedaan. Een alleraardigst toernooi zoals Rob vorige keer berichtte. Hij (Fabriesje) werd opnieuw 5e en Erik (Thunderstorm90) 13e. Zie: https://lichess.org/tournament/v4vq1qL0
Gisteravond, dinsdag 28 april, is Alexander Münninghoff overleden na een ziekbed van enkele maanden. Ik mocht hem een keer in de jaren 80 via het duo Bakker/Zwart in de bar van De Moriaan ontmoeten. Wij speelden een vluggertje, het was gezellig en er werd gerookt en gedronken. Hij was binnen de schaakwereld een journalistieke autoriteit. Toevallig schafte ik een paar maanden geleden de door Münninghof geschreven biografie (1994) aan over Hein Donner (1927-1988). Een prachtboek dat prettig leest en een treffende weergave is van het bekende narcistische gedrag van Donner. Ook een boek met enkele ontboezemingen over de jeugd van Donner, bijvoorbeeld dat hij op het gymnasium twee keer was blijven zitten en twee keer een klas had overgeslagen. Dergelijke extremen waren typisch voor Donner, ook in zijn toernooiresultaten. Toevallig las ik het boek afgelopen zondag uit. En toevallig las ik onlangs dat binnenkort de Hein Donner-biografie in het Engels wordt uitgegeven. Een boeiend boek dat naast De Koning (1987 Krabbé/Pam) eigenlijk niet mag ontbreken in je schaakverzameling. WL