- Details
Het Paard van Ree heeft gisteren met het kleinst mogelijk verschil een gevoelige nederlaag moeten slikken tegen onze broeders uit IJmuiden. Vooraf waren we redelijk optimistisch. Onze tegenstanders waren op papier wat zwakker en sinds lange tijd konden we eindelijk weer eens in onze sterkste opstelling spelen. Maar ook Kijk Uit was gemotiveerd, men hoefde voor deze avond geen invallers op te roepen. Tja, wie wil er nou niet in De Zon spelen. Het werd niet gememoreerd tijdens het welkomstwoordje maar Kijk Uit had wel in de eerste ronde met 6-0 van Bakkum gewonnen! Soms is het ook beter om een dergelijke opmerking niet te maken. Hoewel, dit zwijgen zou ook een averechts effect kunnen hebben. We zullen het nooit weten.
Na een uur spelen bleek op twee borden stevig te zijn ingezet. Rob Graaff kreeg tegen routinier Andries Visser in de opening al snel aanknopingspunten en pende met beide lopers de vijandelijke stelling, hij kon het zelfs niet laten een stuk te investeren. Huub de Vries verloor in de opening een kardinale f-pion wat hem aanzette tot een nietsontziende aanval. Ondertussen had Rob Baltus een steeds groter overwicht gekregen. Rob won voldoende materiaal om zijn tegenstander tot overgave te dwingen (1-0). Ook ondergetekende kwam lekker uit de opening. Maar Patrick de Koning ving de dreigingen voorzichtig en bekwaam op zodat ik na enige tijd moest berusten in remise (1½-½). Onze Wolter Vos mocht het vanavond opnemen tegen nestor Jan Geus. De partij kwam nagenoeg niet buiten de remiselijntjes en uiteindelijk werd met zetherhaling de vrede getekend (2-1). Eigenlijk maakten we op dat moment ons nog niet zo druk. Marc moest winnen, met Huub kon het nog alle kanten uit en RobG diende alleen nog de juiste winstweg te vinden. Het liep anders… Marc van der Meij had in het middenspel een pion veroverd en kreeg een stelling waar hij goed in is. Hij won zelfs een tweede pion die hij later weer inleverde om dameruil te bewerkstelligen. Het stelling leek gewonnen maar Marc maakte toch een vingerfoutje waardoor de pionnenstelling theoretisch remise werd (2½-1½). De stelling bij Huub was geëxplodeerd toen ik op zijn bord keek. Hij leek een remise eruit gesleept te hebben, mis… Huub had verloren. Te gevoelig om daar lang bij stil te staan (2½-2½). Ondertussen was Rob Graaff niet veel verder gekomen terwijl zijn tegenstander zich met kleine zetjes onder die druk wist uit te komen. Na een afruil had Rob zijn stukachterstand omgezet naar een kwalachterstand. Te laat, de Kijk Uiter had zijn pion zo ver laten oprukken dat die niet meer tegen gehouden kon worden (2½-3½). Hopelijk is Vrouwe Fortuna ons de volgende keer beter gezind.
Voor de stand zie hier.
- Details
De NHSB heeft nu ook de indeling voor de viertallen bekend gemaakt. Het Paard van Ree is ingedeeld in de vierde klasse D. Dit jaar is weer gekozen voor 6 teams per klasse. Vijf wedstrijden uit of thuis, dus geen heen- en terugwedstrijden. Dat wordt dan thuis tegen ZSC Seande en De Wijker Toren. Uit gaan we naar Assendelft, Vredeburg en Excelsior. Toch weer een leuk onderonsje met clubs uit de regio. De laatste wedstrijd tegen Excelsior zal beladen zijn. Het wordt een van de allerlaatste Bondswedstrijden voor onze broeders uit Heemskerk. Onbegrijpelijk, maar het is helaas niet anders.
Schijf de speeldata alvast in je agenda, zie hier
- Details
Afgelopen donderdagavond hebben het N2-team van de Wijker Toren en de hoofdmacht van Het Paard van Ree een vredelievende gelijkspel opgevoerd.
De Wijker Toren speelt al jarenlang in het Prinsenhof. Een onderkomen dat een kleine opknapbeurt heeft gekregen: de muren zijn met een minder steriele lichtgrijsgroene tint opnieuw gesausd en de vreselijke klapstoelen zijn gelukkig al enige tijd geleden vervangen door comfortabele stoelen. Wat gebleven is zijn de ongekende lage consumptieprijzen. Je kunt hier nog voor een tientje dronken worden bij wijze van spreken. Het speellokaal blijft echter lijken op een gymlokaal. Het is niet anders. Verheugend is het aantal jonge spelers dat doorstroomt uit de jeugdafdeling van de Wijker Toren. Lang geleden dat ik zoveel tieners en jonge twintigers in de speelzaal aantrof achter het schaakbord, achteraf schattend op zo'n kleine tien man. De jeugdleiding mag trots zijn.
Op de borden was het spel minder vredelievend dan de uitslag doet vermoeden. En zo hoort het ook. Ikzelf was als eerste na 16 zetjes klaar. Mijn tegenstander wilde graag de f-lijn openen en was daar zo mee bezig dat hij daarbij het gevaar van een combinatie mijnerzijds over het hoofd zag, met stukverlies voor hem tot gevolg: 0-1. Genoot Rob Baltus kon na algehele stukkenruil een eindspel met een pion minder plus een dubbelpion niet meer bolwerken: 1-1. Onze bord1-speler Wolter Vos verbruikte veel bedenktijd tegen Hans Wiemerink om de problemen in het centrum op te lossen. Dat kostte een pion en de uitslag werd door de onafwendbare tijdnood bepaald: 1-2. Nog drie partijen te gaan, Huub en Rob stonden beter en Erik stond een beetje bedenkelijk. Aan dat beeld veranderde niet veel meer. Cor Meems, tegenstander van Huub de Vries, compliceerde de stelling met een dreigende pionnenvork en deed met een kwaliteitsoffer er nog een schepje bovenop. Genoot Huub wist dit allemaal bekwaam op te vangen en kon de partij netjes naar zich toetrekken: 2-2. Erik Teske kwam redelijk uit de opening. Hij had een loperpaar gecreëerd maar met nog veel pionnen op het bord kon hij daar niet zoveel mee uitrichten. De zeer ervaren Johan Boezewinkel wist het ontstane toreneindspel prima uit te spelen: 2-3. Rob Graaff stond al geruime tijd een pion voor, een pion dat ooit verzilverd zou moeten worden. Maar eerst moest hij iets doen aan het ruimtelijk overwicht van zijn tegenstander. Dat betekende veel laveren waarbij de loper van zijn opponent bekwaam buitenspel werd gezet. Rob beschikt over een goede eindspeltechniek dat uiteindelijk tot de gewenste doorbraak leidde. Spoedig kon de winst binnengehaald worden. Iedereen was tevreden met het bereikte resultaat, broedermoord was uitgebleven.
Later volgt de publicatie van een paar gespeelde partijen.
Zie ook: NHSB